a3o Varietà.' 



Fractum. dum solidas feniur , genuque 

 Immotum satagis mihi expedire ? 

 Certe (ut praeteream priùs quae opima 

 Largus munera saepe contulisti ) 

 Nuper nobile , splendidura , eruditum , 

 Optatumque diu volumen ultrò 

 Donasti; innumerasque*, verùm iueptas 

 (Non aptas mihi nempe) muneri aureo 

 Laudes prodigus addidisti. Ego autem , 

 Aunis utpote jam gravis , proinde 

 Dives consitii , etsi egenus auri , 

 Mi Beili , herclè habeo , remunerar! 

 Qua mercede queam tuos labores , 

 Quantumvis nimios diutinosque , 

 Ut posthac tibi debeam nec hilum. 

 Scis, doctis monitum sagax piumque 

 Omni anro utilius viris haberi ? 

 Ergo jam docilem mihi arrige aurem , 

 Atque inclina: etenim , absque teste , in imam 

 Opto aurem monitum levi sussurro 

 Insidiare tibi sagax piumque , 

 Quod fixum memori stet usque corde. 

 „ Exiu tu cave , mentiaris uuquam , 

 „ Oblectare animos vel iude possis 

 „ Majestate graves ; bonam vel in spem 

 „ Erexisse alios humi cadentes , 

 „ Fortunamve tibi parare ditem „ . 

 Nam fortuna mala arte comparata 

 Vanescit citò: nec, licèt superbis 

 Assentatio grata sit , periude 

 Assentator erit. Quis autem inani 

 Spe lusus queat infidelem amare? 

 Quare tu cave , mentiaris uuquam ; 

 Et fixum memori stet usque corde 

 Quod trado monitum sagax piumque , 



