Repubblica di Ciceronk 5^ 



re itineva Jlexasque rerum pubblicariim » ut cum 

 sciatis quo quneque res incUnet , retinere aut ante 

 possitls occurrere. Nam rex ille , de quo luquor , 

 primum optimi rei^is caede maculatus , integra 

 mente non erat , et cum. metueret ipse penara 

 sceleris sui summam , metui se volebat. Deinde 

 victoriis divitiisqae subnixus , exultabat insolen- 

 tia ; neque suos mores regere poterai , ncque suo' 

 rum libidines» Itaque cum major ejus fdius Lu- 

 cretice Tricipitini fdiae , Conlatini uxori , vim at- 

 tulisset ^ muUerque pudens et nobills ob illam in- 

 juriam sese ipsa morte multavisset ; tum vir in- 

 senio ac virtute praestans L. Brutus depulit e ci~ 

 vibus suis injustum illud durae servitutis j'ugum z 

 qui cum privatus esset , totam rempublicam susti- 

 nuit'^ primusque in hac civitate docuit , in con- 

 ser^'anda cii-'ium liberiate esse prÌK>atum neminem. 

 Quo auctore et principe concitata civitas , et hac 

 recenti querela Lucretiae patris ac propinquorum , 

 et recordatione superbiae Tarquinii , multarumque 

 injuriarum et ipsius et fdiorum , exulem et re- 

 gem ipsum et liberos ejus et gentem Tarquiniorum 

 esse jussit» 



f^idetis ne igitur , ut de re gè dominus extite- 

 rit , uniusque vitio genus reipublicae ex bono in 

 deterrumuni com>ersum sit ? Hic est enim dominus 

 populi , quem graeci tyrannum vocant : nam re- 

 gem illum volunt esse, qui consulit ut parens pò-' 

 pulo , conservatque eos, quibus est praepositus , quam 

 optima in condicione vivendi. Sane bonum , ut di- 

 sci , reipublicae genus : sed tamen inclinatum , et 

 quasi pronum ad perniciosissum statum. Simulatque 

 enim se injlexit hic rex in dominatum injustiorem , 

 Jìt continuo tjrannui , quo neque tetrius neque foe- 

 dius^neque diis hominibusque invisius animai ullum 



