242 



SERMO. 



S^ OMANUM PONTiFiCEM , eniiuentissimi ac revereH" 

 dissimi patres , Deus neterno Consilio praedestinat , 

 curia vestra amolissimn legitimis sujfragiis digit , 

 totiis orbis cJiristianiis ceii magistrum snum domi- 

 numque opostolicam -veneratur. De peae destinai ione 

 divina nihil dicani^ etenini sunt inscrutabdes ratio^ 

 nes ejus : de siijfrngii f erendi legibus aeque mihi si- 

 lendwn est ; extant enim hae in sapientissiniis de- 

 mortuorwn pontificwn constitutionibus , quae vobis 

 apprime lectae explorataeque sunt : orbis denique , 

 nedum almae huius urbis , summam expectationeni 

 oculis quotidie cerninius , aure intelligimus , nunciis 

 undique allatis persentimus, Sed tamen ut designatio 

 pontifìcis , qua nullum maius in terris negotiuni est, 

 debita cum Dei gloria , cum ecclesiae sperata utili- 

 tate , vestra que , amplissimi patres, laude co/itingaf, 

 tria praesertim ut arbitrar necessaria sUnt; suffrngan- 

 tium videlicet purus omni perturbatione animus ; dein- 

 de summa in deliberando prudentia ; postremo eius, 

 quem desigJiabitis , eximia virtus expetenda est. 



Jgnoscite , reverendissimi patres , si vestro iussu 

 nullis meritis meis , ad dune ornatissimum dicendi 

 locum 'vocatus , pauca disseram , haud equidem ad- 

 monendi hortandive causa ; ndiil eidni vestram sa- 

 pientiam virtutenique fugit ; sed ut demandato mu- 

 neri offcioque oratorio satis facere videar : namque 

 et hoc modestiam ve stram apprime denotat , quod in- 

 ferioris ordinis hominem audire patimini\ et meum 



