De veteiìlm Rubicone 341 



tpie oCCupatìones , quibus in urbe omnium beatissima 

 assidue destineor, pati potcriint , commercio, ut li- 

 bi lubet , litterarum conglutinatam modo consucludi- 

 uem conferebo. Quod mens lucubratinuculas laudas ,1 

 facis lU quidem abuiidantia quadam amoiis , ut quas 

 adspergi maculis accidat , splcadidae libi esse vide- 

 antur : quamquam et tuas laudes eam in partcm ac- 

 ci pio ., ut in. iis coiiferendis humauitatis , non soler- 

 tissimi judicii tui, rationem habere te voluissc intel- 

 ligara. Ago tameu , habeoque tibi giatias quammaxi- 

 mas : video enira, aemmna tua me in lucro esse. Tu 

 interim urge, quod coepisti , bonarum litterarum scien- 

 tiarumquc praeclarum iter , in iisque adipisccndis col- 

 itica ingenium tuum : fructus ubcrrimos referes : raio 

 siquidem ., sin minus fortuna , gloria , quae praccipuum 

 externorum bonorum est ^ virtutera deserit. 



Veiiio nunc ad celebrem illam S. P. Q, R. jus- 

 siouem , qua vetitura , ne quis ad urbem redieas , 

 Rubiconcm armatus trajiccret , quae insculpla lajiidi 

 legitur in agro cacsonati. Ex iis , quae me iitlerrogas, 

 opes ingenii tui facile cogiioscoj pracseferunt eusm 

 peracre judicium, et in enodandis rerum dillìcultati- 

 Lus sagacitatem. Satius mihi foret, ea practcrii-e; cuni 

 quia esse tibi notissima prò certo habco , tum quod 

 nibil te dignum proferre possim: aliqua lamen adsuam, 

 ne meo magis pudori, quam tuo, videar satis desi- 

 derio fecisse. De Rubicone, veteri ac perillustri Gal- 

 Ijae Gisalpinae Italiacque olim limite , magna mo- 

 do obscuritas est ; et quaravis in hac Sparta adornan- 

 da praeclari nominis scriptores saeculo proxime elapso 

 insudaverint , adhuG sub judicc Iis est. Ariminenses, 

 dato pignore, contendunt , Riibiconem unum eumdem- 

 que esse cum Luso , qui prope se fluit. Cticsenatcs 

 mei non alium agnoscunt , quam qui parum dislat 

 ab suis moenibus , reliuclquc ibi hactenus priscuiu 



