'2l0 Letteratura 



illiid AJOiuo-.'tf AoyyiiQV. Quis euiiu, rationis nomiiium 

 apud veteres peritus , graecurn ferat gemino nomine 

 ])ìoprio vel personali , ut ajunt , insignera ? Si qui , 

 posteriori praesertim aetate , raultinomiaes graeci , hi 

 romano more vel a gentilitiis , vel ab adgnomentis 

 patriae , qualitatumve corporis , plura nomina traxe- 

 runt. Dionysius gentile non est : sed proprium et 

 personale. Longinus etiam proprium est ; non adgno- 

 mcn , cognomenve. Qui Gassii filius fuerit, non alius 

 n.)mine esse poluit , quara Cassiiis Longinus. Suidas 

 ad ffTo(>ó/ov A eum amandat , non ad A uti debuis- 

 sel , inter plures Dionysios , quos recenset. Eunapius, 

 Photius , Zosiraus , quotquot palmyreui sopbistae men- 

 tionem faciunt , Longinum tantum appellant : nemo 

 Dionysium Longinum. Quura ergo Longinus nunquam 

 fuerit Dionysius ; quis iste Dionysius quaerendum est , 

 cui, dubius taraen , antiquus crilicus adsignavit illà 

 epigraphe Aiovi/aioi; »" Ao'y^'iìiov. Hic, ut ego puto , ve- 

 tustiorem codicem vel codicis lacinias inveuerat , ia 

 qui!)ns numen auctoris praescriptum non erat , vel , 

 ut fit , tempore evanuerat. Hinc quum sciret, et Dio- 

 nysium , magnam illum Halicarnassensem , et Longi- 

 num sequiori saecalo similia tractasse de rhetorica 

 ( quod ex Suida , Photio , et Lunapio in vita Por- 

 phyrii clarissirae probatur ) , inter duos alternus bae- 

 sit. Non erat taraen quod haereret. Ipse enim sly- 

 liis ac modus loquendi grandis , virilis , castigatis- 

 siiiius , longe ab ilio remotus sopbistico et fracto , 

 (jiii aevo aurelianeo vigebat , pusillanimera criticum 

 impellere debebat , ut Dionysio augusteo opus hoc 

 iiidubitanter adsereret. Quid , quaeso , statim ab ipso 

 i'iitio ille Gaecilius , quem sub Augusto Roniae vi- 

 xisso , quemque Dionysii Halicarnasseusis amicuia sci- 

 nius ? Qui fieri potuit , ut Longinus , in longe dis- 

 sitis Roma regionibus , post duo vel tria saecula , il- 



