240 Letteratura 



fjual sia la vera quiete e satisfazione dell' animo , gli 

 ebbe ii padre Ungaro agevolmente persuaso , trovarsi 

 questa , se non unicamente , certo raassiraaraentè ne* 

 chiostri : qui essere la via più spedita e breve a tor- 

 nare nella celeste patria. Così importante fatto della 

 vita del Caluso vuole essere letto nelle stesse alte 

 ed eleganti parole del suo encomiaste , le quali sono 

 le seguenti : Is {P^incentius Ungarus ) ut Calusium 

 vidit , adamavit , ac pluries pertentatiiin ut in suas 

 partes pertraheret , ad extremum serio deduxit^ ha- 

 buitque cum eo sermonem eius persimilem, quem de 

 philosophorum vita et ratione samius Pjthagoras ad 

 Pliliuntis Ijrannwn dicitur hahuisse. Sapiens erat 

 Calusii animus nec valde pugnax , quique in ipso 

 affectuum aestu se staiim colligeret; quapropter haud 

 aegre potuit iuvenilem illwn impetum confutare, ac- 

 riores gloriae morsus leniendo , eosque laudando , 

 qui civilium iactationum defessi a puhlicis rebus ab- 

 stineant , atque in tutissimum quietis portum se reci- 

 piaht. Quae cum graviter et copiose dixisset, Calu- 

 sium manu prehendens: ,, Quid ni, inquit, o optime, 

 huc secesseris , ubi in puro sis , et divina ut im- 

 mortalia , humana cures ut mortalia ? /4n liberalis- 

 simum otium aspernaberis tot praeclaris studiis no- 

 bilitai um, , et cum tui iudicii in omnibus sis , hac 

 una in re vulgi opinionibus te sines impelli ? An te 

 agii honorum cupido ? Atqui durum laborem ingre- 

 deris ; quae enim prae stantissima praemia ab homi- 

 nibus censentur, citius quisquam per fraudem, quam 

 per virtutem invenerit. „ Mirum quam penitus haec ver- 

 ba in Calusium descenderint , qui anceps fiuctuan- 

 sque diu inter oppositas sententias , non prius quie- 

 vit quam amicum eiusque sodales adivit. 



Venuto adunque il Caluso a quel beato e tran- 

 quillo vivere , si diede più clic mai alle lettere , pri- 



