FER tOCJ PLANETJRVM GEOCENTRICA, iix 



§.4. In planetis inferioribus Venere et Mercurio qui^ 

 oppofitiones cum fole non contingunt , eorum coniundlio- 

 nes cum fole diligcnter folent obfcruari : ex his enim pari 

 modo loca heliocentrica deriuari poffunt. Interim tamen 

 iftiusmodi obferuationes ob fummam horum planetanim 

 et folis propinquitatem hoc tempore perraro et non fuis 

 accurate inftitui pofliint. Qiiare cx hoc obferuationum 

 genere in iis tantum maxima fiducia poni poteft , in qui- 

 bus ifti planetae in ipfo folis difco con(piciuntur. Hoc 

 autem non folum rariilime euenit , fed etiam iis tantum 

 temporibus , quibus hi planetae nodis fuis funt proximi ; 

 ex quo per hanc viam duo tantum loca heliocentrica in 

 orbita planetae diuerfa elicere licet , quae ad theoriiim Aabi- 

 liendam non fufficiunt. Neque vero ex planetarum inferiorum 

 elongationibus maximis a fole obferuatis loca heliocentrica 

 deduci pofliint , nifi orbitae planetarum circulares affuman- 

 tur , quae pofitio pro Mercurio a \eritate nimium abhor- 

 ret. Ex quibus clariflime perfpicitur , quam parum \ti- 

 litatis loca planetarum heliocentrica ex oppofitionibus et 

 coniundionibus cum fole coUeda ad noftrum inftitutum 

 afFerre queant 



§.5- Alter raodus loca heliocentrica planetaram ex 

 obleruationibus aftronomicis concludendi , in obferuatione 

 latitudinis cuiusque planetae confiftit ; ex qua fi tam loci 

 nodorum quam inclinatio orbitae planetae ad planum 

 eclipticae iam ante fuerit cognita, locus planetae heliocen- 

 tricus Ytique colligi poteft , quemadmodum oftenditur in 

 Aftronomica Gregorii. Sed quamuis haec requifita exac- 

 tiftime eflent cognita , tamen vel minimus error in ob- 

 fcruatione commiifus , qui euitari nuUo modo poteft , con- 



clufionem 



