IN SPECrim CFRFIUNEFM nss 



§, 14. At vero memomtu digniim eft , in (blis fpe- 

 ailis pknis hypothefin veterum et hypothefin veram , 

 qimm l?arrouianam. appdhre licebit, coincidere , et vnuni 

 ctindemqiie locum imaginis producere , quod certe in fal- 

 iam opinioriem veteres deducere potuit , quod credebant 

 vniuerfaliter verum efle , quod in (blis fpeculis planis lo- 

 CHm habet. Stt- enim tale fpeculum planum AC, punc- 

 tufn radians B , et radii incidentes infinite vicini B M ,-. 

 Bm ^ cum refliexis M N , mn -^ et quia reda AC, tan- 

 quara arcus circuli Ipecflata , icentrum habet infinite diftans, 

 crit in fbrmula ^ ponenda ^ =: 00 , hinc erit MFiz: 

 z^zn—j^ hoc eil, in retro produdla NM erit capienda 

 M F zizj rz: M B. Coniungantur ergo punda B et F 

 reda linea , fecatura fpeculum in A; atque erit in duobus 

 triangulis FAM, BAM, angulus p — n = m\ MB=MF, 

 et MA communis vtrique triangulo *, quar& triangula haec 

 erunt aequalia et fimilia ; hoc efl , apud A erunt anguli 

 redi ; eritque fic pundium F in concurfu radii reflexi M. 

 N et catheti incidentiae BA. 



§.15. Ingerit denique fe hic dubium qnoddam , quoc! 

 effecit , vt Tacquetus fiiam imaginis definiendae hypothe- 

 fin fpeculis concauis non nifi in quibusdam cafibus conue- 

 nire aflferuerit , quam in planis et conuexis vniuerfaliter 

 veram efle contendit , prout videre licet in eius catoptri- 

 cae libro III. prop. 29. et 30 ; et ad quod ne Barro^ 

 uius quidem in redla fententia refponflonem inuenire 

 potuit , fed illud , improbam difpcultatem vocatum , Jedl. 

 opt. XVII. §. la. tanquam, fcopulum praeteriit potius, 

 quam fuftulit. Verfatur dubium hoc in eo , vt quaeftio 



