OBSERFATIO ECLIFSIS SOLARIS ^s^ 



pundis A , B , et reda jn fji pofitione , dantur centrum 

 'G ct nidius circuii per punda A , B tranleuntis et re-^ 

 dlam jn |x tangentis , hoc eft , dantur centrum Lunae po- 

 fitione et (emidiameter eius magnitudine. Huius rei vlte- 

 riorem et analyticam expofitionem dcdi in recenfione ob- 

 feruationis eclipfis Lunaris d. 8. Septembr. 1737. ftc n, 

 Simili modo proceditur , fi aliae dentur obferuationum 

 conditiones. 



Haec phafeos conftrudlio , quae fatis expedita videtur, 

 fupponit difcum Lunae intra difcum Solis immotum interea, 

 dum appulliis cornuum et limbi Lunae ad fila tubi obfer- 

 uati funt. Hoc autem fupponere non Hcet , nifi eximiis 

 (iibinde erroribus locum concedere \elimus. Difcus Lunae 

 intra difcum Solis fitum continuo mutat , adeoque mo • 

 menta appulfus cornuum obferuata multum fiepifiime dif- 

 crepare debent a momentis , quibus appulftis ifti obferua- 

 ti fuiflent , fi diftus Lunae intra dilcum Solis durante ob- 

 feruatione immotus perftitiflet. Si igitur iuxta metho- 

 dum fipra expofitam conftrudio phaieos fufcipi debeat , 

 necefle eft , yt appulfus cornuum et limbiLunae ex ob- 

 feruatione acquifiti corredione aliqua tales efficiantur , qua- 

 les obferuati fuiflent , fi Luna fitum in difco Solis intcrca 

 non miitaffet. 



Pio definiendis eiusmodi corredionibus requiritur , vt 

 fci.itnr , qua ratione progrcffus Lunae per difcum Solis fa- 

 dus fit. Ad hunc ergo cognofcendum proiedionem edip- 

 feos orthographicam effeci ope elementorum , quae calcu- 

 lus ex Tabulis Ludovicianis inftitutus fubminidrauit , exin- 

 de vero pofitionem femitae vifae centri Lunae per difcum 

 Soiis deteiminaui. Exponat figura 3 . proiedionem , qua- 

 Tom. XIL Vv lis 



