DE DECLINAT. SIDER, DETERMlNAT. &c- 357 



xam claritate confpicnam in quacunque coeli plaga (prae- 

 (lat prope iAleridianum ) extantem dirigatur , et in lioc 

 fitu ita firmetur , Tt nullam pofitionis fuae mutationem 

 fubire polTit ; fingulis tunc fixae reuolutionibus etiam in- 

 terdiu iib per tubum memoratum obieruari peterit. Da- 

 bitur ergo per obleruationes interuallum temporis inter 

 tranfitum Solis per Meridianum et tranfitum fixae per re- 

 ticuium fui tubi. Si iam eiusmodi interualla diuerfis die- 

 bus notata inter fe comparentur , innoteicet , quantum Sol 

 interea A fixam acceiTerit vel ab ea recefferit in Aequa- 

 tore , hoc eft , dabuntur Diffcrentiae Afcenfionum reda- 

 rum Soli temporibus obferuationum , competentirm. 



Cum tantam in acquifitione datorum , quae praece- 

 dens problen)a requirit , fKilicatem ec certitudinem ani^ 

 maduerterem ; rpfim vero problema calculum aptum noa 

 admitteret ; iftud paululum mutaui , vt traclabilius euade- 

 ret. Introduxi lcilicet iter a Sole in Ecliptica confedum 

 ab vna obferuatione vsque ad akeram. Sint , vt ante , 

 E C Ecliptica E G aequator , E pundum aequinodiale , pig. 

 Sol primo in A , deinde in C obferuatus ; A D , C G 

 circuli declinationum in polo aequatoris P concurrentes ; 

 C c differentia declinationum , D G differencia alcenfio- 

 num reclarum , vtraque per obferuationes data. Suppo- 

 fui ergo , dari quoque arcum Eclipticae A C , quem Sol 

 ab vna obferuatione vsque ad akeram emenfus ert Hoc 

 fuppofitum quidem non admittendum effe prima fronte 

 videtur , cum theoriam 5olis requirat adeoque hvpotefm 

 obieruationibus immifceat, Attamen re perpenfi crtdidi , 

 parura pecciui pofie iu determinatione quantitatis arcus A 



Yya c, 



