FORMrLAS DIFFERENT. RJTIONALES. lOt 



§. 3 . Partes integras autem fradio jj , vti lam mo- 

 nuimiis , in fe compledlitur , fi x totidem pluresuc ha- 

 beat dimenfioncs in numeratore M quam in denominatoro 

 N. Contra ' nutem fi x pauciores habeat dimenfiones iti 

 numeratore M quam in denominatore N , tum partcs 

 integrae in fradtione | omnino non continentur , hincquo 

 coniequenter nuUae partcs in integrale inducuntur. Pona- 

 miis igitur variabilem x in numeratore M non pauciores 

 habere dimenfiones quam in denominatore ; tum partes 

 iiitegrae in fradione ^ contentae more confueto per di- 

 tifionem eliciuntur ; 



^ A,r"-^^-|-B.v"-^-"-'+CY"-^^*+DA:"-^-"'-^-f- etc 

 Sit cnim n— ^^.«_^ ^^n-. ^ yx''-'-^- ^a:"-» -+- etc. 



manifeftum eft partem integram ex diuifione oriundanj 

 huiusmodi formam efle habituram 



ad cuius coefficientes 5(/ 35/ C/ ^/ ^tc. inuenicn- 

 dos hoc tantum requiritur , vt ifta pars integra per deno- 

 minatorem aa;''-}-p.v''"'-f-Y^'''''^-* ^^^* niultiplicetur , 

 et termini omnes , quibus exponens ipfius x non minor 

 eft quam n , terminis relpondentibus numeratotis aequentur. 

 Tum igitur orietur 



Bzr«35-^(35C 



c - a d: -+- p 23 -+- V 5( 



D = a2)-f-p€-hY33-i-^a 



etc. 



N 3 hinc- 



