DE MOTF CORVOWM FLEXIBILIFM. 187 



peiicnd;! primnm opus efl: vt inueftigemus , quemadmo- 

 dum \tra.]ue pars , fi elTet ab altera foluta, motum fuum 

 elfct continuatuni , dcindc quomodo quaeuis potentia folli- 

 citans hunc motum fit perturbatura. Denique ea flexurac 

 \is e(l quaerenda , qua fiat , vt \triusque partis terminus 

 B aequo motii cicatur ; ficque \is , quam flcxura fuftinet , 

 feu qua rupdoni refiltit , innotefcet , qua cognita vtriusque 

 partis , atquc adco totius corporis motus ita dctcrminabi- 

 tu^ , vti ad eius perfecT:am cognitionem rcquiri oftendi- 

 mus. 



Problema i. 



12. Si corporis flexibilis vtcunque moti vna pars (ii- 

 bito a reliquarum nexu diflbluatur , definire motum. , quo 

 ifta pars fibi relijfla promoueri perget. 



Solutio. 



Eo momcnto , quo pars BC foluitur , habeat pun-Tab n. 

 dliim fcu extrcmitas B motum (ecundum diredionem B P ^' ^ 

 cum celcritate dcbita altitudini — v , circa pundum B 

 autem ipfa pars BC habuerit motum rotatorium, cuius ce- 

 lcritas angularis in data a pundo B diflantia — i debita fit 

 aicicudini :=:(!/, angulus vero CBP momento folutionis 

 fit — Cj), Qiio nunc huius motus continuatio ficilius 

 cognolcatur , ponamus toti (patio motum imprimi aequa- 

 lcm ct contrarium ci , qucm pundum B monicnto (blu- 

 tionis habucrat ; quo ficfto (blus motus rotatorius circa 

 puniflum B in partc B C fupcrerit. Confiderctur crgo 

 huius partis ceutrum grauitatis , quod fit in G , cxiflcntc 

 BGzii^, ntquc manifcflum crit ex motu rotatorio cor- 



A A 2. poris 



