DE TINCTFRIS METAILORFN. »9.5 



edrum nobilitat (*). Vnde maxime probnbite eft , 

 partcm quandam arfenicalcm tinfturam metallorum 

 ingredi , [ pr.ieJertim \ero eonim , qiiae frequentiiis 

 cum arfenico , quum cum fulphure ex venis eruuntir] ea-^ 

 que ab aliis fiiigore et ten.icitate diftingucre. Qiiod pr.ie- 

 reliquis de ftanno non fine fufficicnte ratione affirm.iri poteft. 

 Siquidem , i) hoc metallum (emper inglcba arfcnicali re- 

 peritur, 2) DLi(flilitai eius non folnm nobilium vcrum 

 etiam quorundam ignobilium iiietalloium tenacitati multum 

 cedit ; haec veto aliquo principio , infl.immibili matcriae 

 heterogeneo , tinclurae admixto , infringitur, (§. 19.^ Qiiod 

 tamen acido tribuere non audemus , cum ftannum fit mi- 

 nus ftipticum , quam alia metalla dudiliora. 3) Stannum 

 lubentius in eis fpiritibus (bluitur , quibus acidum (alis in- 

 eft, Hoc autem quam analogum arfenico fit , inde per- 

 Ipici poteft , quod cum argento in corneam fubftantiam 

 fufum et fublimatum materiam exhibeat vencnofmi , et 

 quo ad formam externam , arlenico non abfimilem, 



§. 23. Nec parua fufpicio eft etiam argenti et cupri 

 phlogifto arlcnicale aliqiiod mifcibile inherere, cnm vtrum- 

 que faepius cum arlenico ex terra eruatnr, Vena cupri 

 arfenical.s , quando in cumulos congefta igne per menfem 

 et amplius torretur et ad fufionem praeparatur , in 

 lilamenta cuprea fplendifTima et coloribus iridis ludentia 

 cxcrefcit , quac adeo congrue arbor veneris falutari pofTunt. 

 Qiod eti^m cum minera argenti rubea , iKOt^(Jll(bCU 

 ^r^ , dida , fidum apud Cel. Henkelium , videre mi- 

 hi aliquoties licuit. Nempe laudatus Audor didlam gle- 



I a-ri 



^i^— I ■■■^■■1 I , — ' ■- ■ I ■ ■■■— ii^—^— ^^^^^ 



(*) Pott in diflert. de Aoat. Auripigmenti jf. 13. 



