Orazione del Mai 175 



Singolare è anche quel luogo , e pieno di ele- 

 gantissima facondia, dov'egli favella di quanto v'ha 

 di più felice e gentile e magnifico nel regno sasso- 

 ne, non che delle citta fiorentissime di Dresda e di 

 Lipsia: » Atque ut iucundiora potius dicam (aveva 

 toccato il Mai delle grandi battaglie da Napoleone 

 combattute nella Sassonia) nemo certo est qui sa- 

 » xonicum rcgnum, quamquam adversitatibus diu 

 » vexatum, peculiari admiralione dignum non ar- 

 » bitretur: nam et dialecto inter teutonìcas puris- 

 » sima et suavissima utìtur, et litteratis hominibus 

 » apprime affluit, et industria varia atque opificiis 

 » miris excellit. Quid memorem germanorum Athe- 

 » nas Lipsiam, ad quam propter summorum ma- 

 » gistrorum famam, librorum multitudinem, do- 

 p ctrinarum universitatem, celebres etiam bis quo- 

 » tannis novorum et veterum scriptorum nundinas, 

 » tota ex Europa concurri tur? Tanta vero est in 

 » urbe regali Dresda monumentorum veterum si- 

 » ve pictoriae artis sive statuariae copia, ut cura 

 Il nobilioribus urbibus certare possit, in nonnuUis 

 » etiam videatur superior. Ncque soli saxonici na- 

 » tura feliciorum regionum honori cedit: exuberat 

 » enim metallorum variorum fodinis, pretiosis la- 

 « pidibus atque marmoribus, argillis etiam unde 

 » murrhina vasa ad miraculum fiunt: alendo deni- 

 » que populo magnam vim frugum fructuumque 

 » suppeditat; riguis fiuminibus, latis pastionibus, 

 » caeduis silvis, salinarum vectigalibus, amoenita- 

 » tibus plurimis, et multitudine rerum quae ex- 

 » portantur, abundat. Quis enim nescit quantae fue- 

 » rint apud saxones christianae religionis ecclesiae- 

 » que opes iam inde a Carolo magno tot pinguium 

 » sacerdotiorum institutore? Ncque ipsam denique 



