i50 Letteratura 



est, in vestraque familia tralatitium, in qua semper 

 optimarum rerum studia caluerunt, nihil oneste 

 appetendum mediocriter appetere; illud >;<7Ì;(Mrec§j 

 {lento pede) quod in ore graecorumfuit, noUe adau- 

 res admittere; sed pertinaci cura et intenta viamusque 

 ad calcem celerrime devorare. Quod genus homines, 

 nisi quìs monendo studeat generosos eorum impetus 

 salutarem intra modum cogere; nisi illi monentibus 

 sint audientes; aut nisi praevalida corporis habitudo 

 cum immodico illorum labore luctetur; necesse est 

 suis ipsi conatibus frangantur ac concidant. Atque 

 ego non dubito societatis lesu patres, quos ille Ro- 

 mae suorum studiorum auspice» ac modera tores in 

 nobilium adolescentium contubernio sortitus est, 

 Henrici ingenium tractando, sensisse non sibi rem 

 fora cum Ephoro aliquo, stimulis egente, queis fo- 

 deretur, sed cum Tbeopompo, quocum frenis esset 

 utendum (2). Sed non ab omnibus, tenerioribus etiam 

 aetate, facile est, quod velis, extundere. Versutia 

 enim adolescentes quidam, vehementer magis quam 

 caute sapientiam appetentes, utuntur, ac vigilum 

 oculos fallunt, in se quamquam intentos : dumque 

 ardori suo minime tempesti vis horis indulgent, ipsi 

 sibi mortem consciscunt improvide. 



Tantam in Henrico tuo discendi cupiditatem 

 eo magis suscipiendam arbitror, quod non quocum- 

 que et cuivis patente in ephebeo versaretur, sed ge- 

 nerosae, ut praemonui, stirpis adolescentibus con- 

 stituto ; quibus in domibus profecto non desunt , 

 quae litlerario a penso iuvenculorum animos avo- 

 cent, alioque traducant. Quid ? Ut clari a maiori- 

 Lus pueri in sapientiae tantummodo studiis hae- 

 reant, nec curetui' simul, ut concinni, belluli , et 

 magnorum spirituum homines fiant ? Devoranda est 



