In OBiTU H. DE Andrea 151 



feoi*um réctoriLus ac praeceptoriLus ista molestia , 

 ut ad pubem sibi commissam alios accedere levissi- 

 inaruni^ aut in posterum saltem differendarum re- 

 rum praeceptores patiantur. Sibi namque consue- 

 tudo imperiosa geri morem postulai ; animus licet 

 moderatoriim repugnet, iique etiam e puerorum pa- 

 rentibus, quorum mens sapiat vere sublimia. Quod 

 de te àccidissé, tantaé prudentiae viro, praeque re- 

 ligione ac litterìs omnia temnente, mìhi non est am- 

 biguum. Vix igitur litterariis exercitationibus sta- 

 tae horae fluxerunt, irrutnpunt magistri novae sa- 

 pientiae : non illi quidem tetrici vultus frontisque 

 rugosae ( quod ab occupata meditationibus mente 

 sevei*ae Palladis fit alnmnis ) sed hilares, alacres , 

 moribus faciles, ac blanditia omni circumfluentes. 

 Hic composite moliri gradiis docet, vetans ne pedes 

 rigeant, sed ire iubens talis extrorsum flexis. Totum 

 deinde hominem fingere aggressus recto vult illum 

 stare corporis trunco ; ita tamen ut scapulas depri- 

 mat, et, retracto ventre, pectus exporrigat. Mox 

 idem choreas ad tibiae cantura agitare, ac mille mo- 

 tus parisiacos docebit; utinam! non illum etiam sal- 

 tandi morem, sine quo nihii iam sapit, 



» * . neque fit laetutn, netjue amabile quicquani (3) ; 



quum utriusque sexus in profanis aulis amplexi iu- 

 venes turbinatim volvuhtur. 



Ecce tibi alius , et ille quidem Mars merus 

 praeliorum deus, qui certam viam ac rationem osten- 

 dat, qua instructi gladiis adolescentes vulnus hosti 

 valeant inferre, ac, qua parte sibi non cuvet, eaiu 

 rimari, astuque repentino subire, ut occ.dione rae- 

 sum xwsafftv, otcovv'iiji t£ kxgì ( canibus et \^olucfL 



