In obitu H. de Andrea 155 



theniatlcis disciplinis Henricus, plusquam scribi a 

 me possit, addictus ac deditus a radio et abaco ali- 

 quando discedebat, nulla alia ex re, nisi ex grapliice 

 sibi delectationem parabat. Quìn etiam consuevit, 

 dum Tibure per autumnales ferias ageret, ea ex ur- 

 be in finitimos pagos, praetoria, villas, veterumque 

 aedificiorum reliquias prospectum capere, eaque li- 

 neari opere, sane quana diligenter, in chartis expri- 

 mere. Quamquam in hoc ipso liberali artificio a sua 

 se matliesi non abstrahebat. Etenim grapliice a geo- 

 metria lineam et magnitudinem accipit; ut ab opti- 

 ce lumen, unibras, ac dotes alias ad sui operis abso- 

 lutionem perfecta pìctura. Hinc Apellis magister 

 Pamphilus, pingendi artem perfici posse negabat, 

 et primiis in pictura omnibus litteris visus est esse 

 eruditus (11), ac satis idoneo, ut ea tempora homi- 

 numque iudicia ferebant, instrumento praeditus ad 

 eam apte ac rite exercendam. Nam qui ante Pamphi- 

 lum pictores a mathematicis opibus omnino deserti 

 claruere apud graecos, Zeuxis, Timanthes, Andro- 

 cydes, Eupompus, Parrliasius magnificis quidem, 

 prò vanitate gentis illius , celebrati sunt laudibus. 

 Verumtamen e tanta commendatione plurimum ego, 

 si vera sequimur , puto esse decerpeadum ; et illa 



mioi'um causa in gregoriano lycaeo quot auiiis instituunlur, in- 

 Dumera pube ea sibi praemia cupiente, deno Hericus in graecis 

 latinisque litteris, et in philosophicis disciplinis nomismale do- 

 natus est, et quasi olympionices concentusinter musicos pronun- 

 tiatus. Milli prò gravissimo de Uenrici praestaiitia testiiuonio 

 illud est etiam, eius et niorbum et obitum accidissc multo acer— 

 bis^imum e soc. Jesu magistris, qui illum instituerant, quique 

 coniectare prudenlissime potuerunt quo ab eiusmodiiniliis fuisset 

 ille evasurus, si vilaiu longius in eadem animi coatentione pro- 

 pagasset. 



