158 LetteIiatura 



ptio instituta, cogita, obsecro, quo in solo conslstas. 

 Oculos non potes in aperta camporum ac maris in- 

 tendere, quin occurrant Baiarum , Cumarum, Mi- 

 seni, Pompeiorum, aliorumque olim nobilium op- 

 pidorum te circum strata cadavera. Ergo solidissi- 

 mis moeniJjus, longo columnarum ordine fultis por- 

 ticihus, eductisque in altum quadrato e lapide tem- 

 plis, thermis , basilicis , àmpliitheatris cadendum 

 fuit. Numquid tantarum inter aedificationum labes 

 interitusque mirari nos decet atque intoleranter 

 ferre infirmo, prò comuni nostra conditione, ado- 

 lescenti mortem fuisse oppetendam ? Humana ho- 

 minem meditari par est , atque ita efficere ut nulla 

 mala nec opinata ei possint incidere. Quae quum 

 Anaxagorae cogitata essent assidue, illum, accepto 

 nuncio de morte filii, constanti haec animo dixisse 

 ferunt : Sciebam me genuisse mortalem (1 3). 



At cuinam Henricus e vita discedens est sae- 

 culo ereptus ? Satisne modesto, et bonorum exem- 

 plorum feraci, aut saltem non perditissimo ? Non- 

 ne, qui vivimus, circumspectantes, haesitantes, pri- 

 vatasque insidias ac rerum publicarum subversio- 

 nes assidue verentes , vivimus ? Probos certe ho- 

 mines aevum produxisse ad hoc aetatis taedet in- 

 terdum ac piget. Non enim amplius cum humana 

 consociatione versamur, sed in serpentum antris ac 

 ferarum latibulis, quas irae immanes ac scelestae 

 cupidi tates nostram in perniciem exacuunt. Equi- 

 dem quum apud Aligherium lego infernos quosdam 

 angues impiorum corporibus applicari atque effi- 

 cere, ut illi ipsi conscelerati homines, quos vene- 

 natae belluae insiliunt, iam non homines, sed angues 

 sint (14), videor mihi imaginem nunc in terris im» 

 mutatae et afFeratae humanae sobolis intueri. Haec 



