In obitu H. de Andrea 103 



E 



fos inter qui cum Henrico De Andrea , mar- 

 chione neapolilano , qaamdiu coUegii romani so- 

 cietatis Jesu scholas frequentavit, coniunctissime vi- 

 xerunt , uniis fiiit , qui eximia ingenui adolescen- 

 tis virlule excitatus ac immaturi funeris àcerbita- 

 te perculsus, ipsum in hoc commentariolo posteri- 

 tati commendare curavit. 



HsNRicus De Andrea iv idus decembris anni 

 MDcccxix natus Neapoli est nobili in primis loco. 

 Patrem enim habuit Ioannem De Andrea marchio- 

 nem , equitem torquatum ordinis hierosolymarii , 

 pliu'iumque aliorum equestrium ordinum zonis 

 exornatuin , Ferdinand! II utriusque Siciliae regis 

 ab ccclesiasticis negotiis et a pubiicis sumptibus et 

 vectigalibus: matrem vero Lucretiam Riveram mar- 

 cliionissam, cuius erigo e marsorum comitibus prae- 

 clara aeque ac pervetusta vix illi aliquod affert lau- 

 dis incrementum prae virtutibus animi, queis ma- 

 xime praefulget, pietate praesertim, liberalitate ac 

 in prole educanda industria et seduli tate. 



Henricus domi puer crevit, ibique prima pie- 

 tatis ac optimarum artium fundamenta iecit. Heic 

 parentibus ac praeceptoribtis mirifice sese morige- 

 rum praebens, suavem quam liauserat atque inge- 

 nuam animi indolem coepit patefaccre. Nulla ta- 

 men re magis nf^cessariorum amorem admirationem- 

 <jue sibi conciliavit, quam praccoci quodam sapien- 

 tiae studio atque a puerilibus nugis alienatione. Haec 

 porro virtus eo maioris erat in pucro facienda, quo 

 magis aetas illa ab omni occupationum gravitate 



