216 Letteratura 



atque acerbisslmum obltum , quem àn<^ xr,g x^X>jj 

 y.ocì pzc^ nomen ducens teter rimus morbus in amoe- 

 nìssima tua prope Neapolim villa diros, ut solet , 

 inter cruciatus extinxit. Ipse quìdem antistes de- 

 siderio fratris amissi, quem unum ex omnibus prae- 

 cipue dilexit ^ vehementer angitur. In primis ta- 

 men de tuo pertinaci luctu ac squallore , prò sua 

 in te pietate, cruciatur. Frustra autem tibi curam 

 demere, aut minuere saltem , suis conatus episto- 

 lis, putavit praestare me id aliqua posse, artis di- 

 cendi ac solatricis curarum philosopliiae, ut retur 

 ipse, non imperitum. In quo sane sui benignitate 

 animi falsus est, eiusque oculos , cetera perspica- 

 ces, nescio quae hebetarunt ac deceperunt ofFuciae. 

 Nihilominus, quod me Hleronymus iusslt ingenio, 

 doctrina , moribus toti iam urbi probatus, eniten- 

 dum mihi atque experiundum censeo : praesertim 

 quum opellae haud inutilis spem timido ostcndat 

 vetus adagium : 



Saejìe etiain est olitor yalde oppurtuna locutus. (1) 



Molestìam tibl abstergendam si suscepisset Ledae 

 ac lovis filia, ob formae elegantiam nobilis, eadem- 

 que virium apprime callida, quas natura herbis ac 

 fruticibus ingeneravit , sane illa ex iis succum tibi 

 expressisset oblivioni inducendae idoneum, quoque 

 bausto, possit nemo lacrymam fundere, 



'Ou5' ti GÌ nixirocvc^jòcv] javjrvjpTc nocrip re, 

 Ovò' èl oinponàpoùvj ààù.(peòv ii(piXó'j ufòv 

 XocXxdj d;^{Ò3i)cV ò S' of^xXiJ.siaiv òp'2to. (2) 



