In otìitu a. de Andrea 219 



e<juite ordinis Francisci I , cumque marchione 

 Thoma Gar gallo ^ Flacci interprete ubique ac valde 

 a plurimis commendato-^ quorum eruditlone ac scri- 

 ptis hoc aevo maxime nobilitatur numquam non 

 praeelaris ingeniis , ut ita dicam , foeta Neapolis. 

 Oranes vero, qui eos inter et Aloisium serebantur 

 sermones instar illoruni fuisse arbitror , quos ista 

 ipsa in regione, aut prope Romam in villis, feriali 

 interdum a publicis negotiis doctissimi romano- 

 rum serebant. 



Sed iuri pontificio atque civili se totum tunc 

 ille debebat, idque ei saxum erat dies noctesque vol- 

 vendum. Sic enim filio morigero ipse mandaveras : 

 nec extra iurisprudentiae fines illum vagari, nisi per 

 horas subsecivas , slnebas. Itaque Paschalis Cerai- 

 dà ac Laureti Apruzzesii consuetudine utebatur ma- 

 gis assidua. Hos enim habuit iurisprudentiae magi- 

 stros, ab ingenio sagaces et a suae facuilatis peri- 

 tia instructos, idcoque osores exsuccae illius ac bar- 

 barne legum interpretandarum rationis , quae in 

 fatali quadam inelegantium temporum obscurìtate 

 dominata est olim, conlraque illius iurisprudentiae 

 studiosos, quae ex Alciati, Guiacii, Donellii, Avera- 

 nii, Gravinae, horumque similium commentariis pe- 

 titur, omnique tum fruge, tum venustate hilaratur. 



Bene multis e neapolitani regni iuventute ortu 

 nobili fuit semper in more positum, post aditos iu- 

 risprudentiae fontes , in forum descendere et e la- 

 boribus ibi exantlatis famam sibi aditumque ad 

 slendidissimos quosque honores quaerere. Id acci- 

 dit nostra memoria de nobilissimis viris Aloisio 

 Mediceo et Fabritio Ruffo Castri Cicalae principe; 

 quorum ille deinceps a sumpt. et vectigal. sunimus 

 administer fuit ; hic prò rege legationem obivit in 



