In oBiTU A. DK Andrea, 225 



lune pietatl vacare, quam a probatis antea consiliìs, 

 et obsequlo in ecclesiam regemque desciscere (a). 

 Unicum tibi fuit agresti ilio in recessu solatium ita- 

 licam Taciti interpretationem et inchoare , et pro- 

 segui , et ad umbilicum , ut veteres loquebantur , 

 adducere. Quam denique a te in vulgus edi, iam non 

 precibus, sed prope convicio studiosi linguae utriu- 

 sque petunt, efìlagitant. 



Iam si Aloisius ad genus Lucretiae matris suae, 

 lectissimae foeminae, cogitationem intenderei, erat 

 illi in conspectu Rivera stirps generosissima , e 

 marsorum comìtibus ducta, ex qua editi heroes iu- 

 venem hortarentur, ut vestigia sua persecutus con- 

 tento cursu per ea graderetur. E qua veterum ima- 

 ginum ac titulorum referta familia Dominicum Ri- 

 veram S. R. E. cardinalem memorasse sufficiat , ob 

 rerum usum et omne genus litteras a scriptoribus 

 gravissimis commendatum (4), laudemque ea etiam 

 de causa promeritum, quod homo, ut qui maxime, 

 ad iracundiam pronus, eam , ne extrorsum erum- 

 peret , ita compressam habuerit , ut nemini um- 

 quam in negotiis agendis ira tentari sit visus (5). 

 Quamquam nefas erit ex ea ipsa stirpe pientissi- 

 mum virum omnino indictum relinquere , qui no- 



(a) Quod pertìnet ad debitara cathoHcae ecclesiae fidem 

 praestandam , ea se fide vir pientissimus repelli a parlibus' gal- 

 lorum dorainantium prae se ferebat, sibique ab illis oblata com- 

 pendia publicorummunerum aversabatur; ea praesertim de cau- 

 sa « ne iurameato adigeretur nihil adversus eorura leges facere. 

 In quibus quum essent capita quaedam de coniugum divortiis , 

 quae cum scitis ecclesiae confligerent, haud tanti apud se esse 

 dicebat humanos honores ac lucra fragilia, ut prò iis assequen- 

 dis aeternorum vellel boDorum iacturam pati. 



