226 Letteratura 



stFa memoria vixit, et maternus avus fuit Aloisio, 

 march. Laelium Riveram equitem hierosolymarium, 

 vehiculationi publicae summa cum potestate prae- 

 fectum , eomdemque commendatorem in ordine , 

 quem Franciscus I utriusq. Sicil. rex condidit. Hic 

 est ille Rivera, qui quum de Pio VII in gallorum 

 potestatem redacto rescivisset, eum non solum ar- 

 ate custodiri, sed etiam ita parce ac contente liabe- 

 ri, ut a pecunia gravissime laboraret , non dubita- 

 vit eius inopiae levamen submiltere, et in re peri- 

 culi piena contempsit impendens sibi a sua pietate 

 discrimen. Et vero Plus, ab ingrati animi vitio, ut 

 a minima quavis labe, alienus, se Laelio memorem 

 coUatae sibi opis prodidit. Etenim, ipsius rogatu , 

 minime recusavit, quin Aloisium, et ex eius fratri- 

 bus natu maiorem Franciscum Xaverium ( nunc 

 ci. virium, quoque iure potes filio gloriari ) prius- 

 quam clementinum collegium ingrederentur , sua 

 ipse manu sacro ilio chrismate inungeret, quo no- 

 stri confirmantur animi ad aspera quaevis prò Ghri- 

 sti famulatu ac legibus perpetienda. Ita pontifex 

 indulgentissimus benefico erga se viro , quod a se 

 petebat, eratque adolescentibus perhonorificum, re- 

 pendit officium. 



Sed loqui mittamus de Pio, cuius recensere vir- 

 tutes nec levis est operae, nec nostri instituti ; ac 

 de Aloisio perpendamus, quomodo illius animum , 

 suapte natura recti bonique appetentem, affici opor- 

 teret domesticis virtutum exemplis, quae a maiori- 

 bus suis fuisse edita, ex historiarum fide accipiebat. 

 Sane iunior Tliemistocles (sic enim tradidit Cicero) 

 noctes ducebat insomnes, ac dum cives alte sterte- 

 bant, ipse ambulabat in publico. Quae res a non- 

 nuUis animadversa fecit ut ex eo quaei'eretur, quid- 



