In obitu a. de Andrea 329 



tione meminlsse aJj Isocrate in domestici laris um- 

 bra, ut soleLat, elaborata, et ad macedonem Philip- 

 pum mlssa : in qua numerosus ac disertisslmus se- 

 nex quum regi persuasum vellet, ut graecorum ur- 

 bes, se mutuo vastantes, pacandas invicem suo in- 

 terventu atque auctoritate susciperet, utque persas 

 Graeciae exitio imminentes suis opìbus cunctis ag- 

 grederetur , E'vGv[j.oi) (inquit) cri rh [xsv ffójjtxa 5vvjtcV 



x«£ r-^v (p^(J-'(}^ ^>jv Tw XP^'^9 a\)ixnot.pa.y.oXòvaoo) àSa'^jarsiag 

 p.txcxX(X[x^àvo[xev etc. (8) Cogita vero quod quidem 

 corpus mortale omnes habemus. Secundum aìitem 

 gloriarriy et laude s^ et f amarri tempore decurrentem^ 

 immortalitate potimur. 



Sed nae ego desiplo, qui famae sonitus memo- 

 ro, perinde ac si magni illius clamores atque boa- 

 tus quid solidi habeant, ac quasi Aloisius buie tan- 

 tum mercedi recte factorum inhiaverit. Multum is 

 operae, ut christianis praeceptis mature imbutum 

 et ex animo addictum decuit, in perlegendis libris 

 insumpserat, quos habemus vitae magistros, quippe 

 a viris scriptos divino spiritu ailatis. Ex iis didi- 

 cerat de bono nomine^ et apud mortales aestima- 

 tione, quae recte pieque gestorum' plerumque est 

 Comes, haud penitus curam esse abiiciendam. Ve- 

 rumtamen longe praestantiora sciebat post mortem 

 praemia in sui ipsius fruitione illis a Deo esse pro- 

 posila, qui voluptatibus respuendis, libidinibus re- 

 frenandis, suisque diligenter explendis officiis, uni 

 se virtuti devoverint, nihilque, illa improbante, sint 

 ausi. Hinc non alia ille de cansa maiorum suorum, 

 inique in primis, fieri aemulator ac quam simil- 

 limus studuit , nisi quod semper incorruptae ca- 

 tholicae religionis apud vos studia flagrarunt, ac 



