244 V A n I E T a' 



Et tu (i) post varias clades, post saecula multa 



Barbaricumque iugum, tantos miserata laboreS 

 Rursus ad Italìae Jlexisti lumina terras: 

 Quo simid intuita per languida membra vigorem 

 Visa novum traxisse, novamque per ora iuvenlam. 

 Ingens vis animis, ingens et mentibus ardor 

 Omnibus, extemplo incendi; componere leges 

 Urbs sibi quaeque suas: rerum commercia late 

 fervere, crescere opes, cornuque uberrima pieno 

 Copia versari campis , populosque beare. 

 His quoque temporibus prospectu ad sidera vasto 

 Erexere caput moles, tum splendida tempia , 

 Tum procul aerio spectandae vertice turres 

 XJrbibus egregium decus et tulamen in armis : 

 Usque adeo dulci ( dieta mirabile ) refert 

 Jjibertate frui. Cur te, dea vivida, cur te 

 Non licuit gaudere diu ? Lacrymabile belluni^ 

 [Heu mens leava hominum ! ) bellum crudele vicissint 

 Inter se, patria ac sociali foedere iuncti, 

 Coeperunt, cives contendere civibus, urbeS 

 Vrbibus ac vasto caedes incendia pestes 

 Undique grassari luctu. Quo turbine mersi 

 Altrilique malis, iterum subiere superbunt 

 Jmperium, graviusque suis cervicibus ipsi 

 Jmpressere iugum miseri. lam discite tandem 

 Discite, quos alpes geminumque amplectitur aequor. 

 Quid iuvet toties placidis insurgere sceptris, 

 Et res affectare novas turbisque revolvi? 

 Non ea vos virtus, ea non concordia flrmat 

 Adquirenda quibus , quibus adquisita tenenda est 

 Libcrtas: legum penilus rescindere frenos 

 Cunctaque prò lubitu quamquam patrare, profecto 

 Non ìd libertas, id foeda licentia morum. 



F. F. Montani 

 (i) ( Ljbjrlas. } 



