Elegia del Montalti 171 



Quae se se adglomerat tempio vis unclique ovantum, 



Quos Inter gra\ium lecta manus procerum ? 

 Fallor ? an in primis tyberino littore missus 



Rebus adest aegris Macchius aiixilium ? 

 Dexter adest: tanto, ut tutae nunc, vindice, leges! 



Ut passim excisum stirpitus onine nefas ! 

 Ut visa unanimi concordia foedere cives 



Nectere, cecropia fronde revincta caput ! 

 Una pastor adest, laetos qui denique soles 



Palladiis praesens adnuit ingeniis; 

 Pastor adest, sacros peperit cui frontis honores 



Virtus innumeris incljta promeritis : 

 Cui pudor et pietas, rebusque paracre videndis 



ludicium, inque inopes mens operosa comes: 

 Auribus arrectis, adridens, haurit uterque 



Quos fundit doctos docla corona modos, 

 Felsinei dum facta viri, quem Roma galeri 



Ornavitnuper munere purpurei, 

 Tendit suaviloquo certatim adtollere cantu, 



Quem nox nusquam atris cocca premet tenebris; 

 Seu memoret sanctum generoso pectus honesto 



Incoctum, et nullo crimine mentem animi 

 PoUutam, illuvie quamvis grassante pudenda 



Tot probrum, sobolis dedecus Ausoniae ; 

 Seu recolat, sapienter uti ( mirabile dictu ! ) 



Linguarum omnigenas explicet unus opes : 

 Queis animadversis, propiori sede locari 



Hunc sibi mens iussit provida GREGORII5 

 Qui terris rectique datus, verique sequester, 



Cliristiadas miti temperat imperio. 

 Felsiiia, macte animo ! veteri iam nomine dives, 



Iure tumes titulis largius aucta novis. 

 Adspice: non tantum tyberino littore missus 



Rebus adest aegris Maccbius auxilium ; 



