172 Letteratura 



Vindice quo tutae post tot discrimina leges, 



Et passim excisum stirpitus omne nefas, 

 Ac visa unanimi concordia foedere cives 



Nectere, cecropia fronde revincta caput; 

 Nec pastor dumtaxat adest, cui candida ab annis 



Admovit teneris ubera relligìo , 

 Non frontem caperata minis ; sed amabiiiSf atque 



Illiniens diis pectora deiiciis, 

 Qualis opes stygii aeternum eversura tyranni 



Simplex veridico prostitit orta Deo. 

 At libi natus adest, licet absens, mente, animoque. 



Qui mage le vita deperit alque oculis : 

 Laetus adest, ostroque recens insignis et ipse 



Accedit fastis gloria magna tuis, 

 Gloria suspiciant quam sera aetate nepotes 



Qiìa sol imponit, qua iuga demit equis. 

 Felsina, macte animo ! Superum tibi gratia constai 



Uberior triplici fulta patrocinio : 

 Sic quae percrebuit latum tibi fama per orbem, 



Canescat saeculis innumerabilibus ; 

 Sic foribus quicumque tuis successerit hospes 



Te florcm indigitet, te decus Italiae. 



