156 Letteratura 



Lar bibliothecae praefectus 



Ego heic , ego lar familiaris doraus , 

 Noctes diesque adsto vigili custodia. 

 Naraque huc peregre ex quo doininus reverlitur 

 Ad se , suaraque sospes redit ia familiain , 

 Id mihi negotii voluit solum dari , 

 Hoc sedulo ut parvora tutarer cubiculum , 

 Ingeotes in quo sibi divitias condidit. 

 Non , quos nec ille liabet, numraos, sed quos undiqaCf 

 Dum nec labori parsit nec pecuniae , 

 Paravit expolitos et lepidos libros. 

 Hero sunt libri prò thesauro maxumo. 

 Quare bine, o fures, raalas abstinebitis manus. 

 Quin etiam preces , qui leniter dictis bonis 

 Hinc illinc libros petitis vostris comraodis. 

 Certuna est , pracdico , fidei traditos meae 

 Nemini concredere , certum est ; experimiui. 



Josepho Albania V. CI. 



Heic, Cerere advorsa, lapsam unus restituii rem 



Albana exortus progenie juvenis : 

 Nam ncque rumores populi tulit ante salutem , 



Nec giandaevorum rubra supercilìa. 

 lUius ergo magisque magis nunc gloria claret , 



Quoi bene di vorlunt consilium popolo ; 

 Quoi pater ipse aeternae annonam credidit urbis ; 



Quoi urbs grates gestii reddere prò meritis. 



Ad Cajetanum Marinum. 



Si quando exactae pensari tempora vitae , 

 Et possent redimi qui periere dies , 



