Vita Ser. Sulpicm 2M 



trandiis negat, sed perperam. Ea vero ratione mo- 

 vebatur Bcrtrandus, quod Servius in oratione prò 

 Muraena etjues vocetur. Quippe in oa opinione erat, 

 qiiae hodie merito explosa est, iuxta quam discri- 

 men non habetur Inter duo genera familiarum , pa- 

 tricias scilicet ac plebeias, et tres ordincs senato- 

 rìum, equestrem, plebeium. Putat Bertrandus idem 

 esse senatorein at patricium, cum res hae diversis- 

 simae sint. Siquidein non omries patriciariim fami- 

 liarum homines senatores erarit; sed lii tantummo- 

 do, qui lecti finsseiil a censuri bus, censii mque sena- 

 torium baberent: poterai ergo qtiis esse j)atricii 

 generis, equestris vero ordinis; patricium enim ad 

 genus familiarum refcrtur, non uil personae digni- 

 tatem. Quod et ab Evcrardo animadversum est. 



5. Anti(juissima et nobilissima gens Sulpicia 

 fuit: sed cum per multos annos nullus ex ea clarus 

 vir ortus esset, nobili(as haec magis bistoricis quani 

 vulgo nota erat, donec natus est Servius noster, qui 

 memoriam prope intermortuam sui generis virtute 

 renovavit (1). Etenim Ser. Sulpicii pater, qui Quin- 

 tus vocabatur (2) , equestri loco fuit : avus nulla 

 illustri laude celebratus (3). 



6. Natus vero est Ser. Sulpicius profecto non 

 post annum DGXLIX, sed probabiiiter eo ipso an- 

 no P. Rutilio Rufo, G. Manilio coss: qui ambo iuris- 

 consulti magni nominis fuerunl. Sulpicius enim Ci- 

 cerone consule petiit consulatum prima vice : quod 

 si, ut fecit Cicero, et Servius suo anno consulatum 



(x) eie. loc. cit. 



(2] Philipp. IX ili fine. 



(5) Cic prò Mur. $. 7. 



