Vita Ser. Sulpicii 249 



Lcia, ex qua ortiis est Sulpicius trlbunus plebis : 

 altera vero patrìcia, ex qua Servius noster. Sed 

 nec (le ea familia, nec de Sulpicia gente, hic dispu- 

 tabo: non enim gentis illius, sed personae, histo- 

 riam scribo. Qui plura de bisce velit, adeat Eve- 

 rardum rem fusissime tractantem. 



8. Sed de altera Ruforum familia id mlhi in 

 mentem venit adnotare. Nummi bini exstant, qui 

 una ex parte exliibent gemina capita dioscurorum, 

 qui praecìpue Tusculi colebantur, cura epigrapbe 

 SERVIVS RVFVS L : ex altera vero urbem cura 

 epigraphe : TVSGVL r qui nummi ad Servium no- 

 strum, vel ad filium eius referuntur vulgo; ut mo- 

 do dixi. Gum vero et Servius noster e Lemonia tri- 

 bù fuerit, quae teste Pesto (1) nomen ducebat a 

 pago Lemonio in via latina, quae via Roma Tuscu- 

 lum ducebat, non absurdum est dicere agrum tu- 

 sculanum in ea tribù fuisse comprehensum. Quod 

 si ita est, profecto municipium illud seminarium 

 iurisconsultorum dici potest, cum constet et Tib. 

 Coruncanium, et M. Porcium Catonem ex co origi- 

 nem traxisse (2). 



9. Ser. Sulpicius ab ineunte aetate ita discen- 

 di studio incensus est, ut disciplinìs liberalibus o- 

 mnibus vacaret ; in iisdem porro exercitationibus 

 fuìt cum M. Tullio, qui eius discendi cupiditatem 

 maximopere collaudat (3). Conìunctissimus ut erat 

 Tullio, cum is post dictam Sex. Roscii causam in 

 Asiam profectus esset, una cum eo Servius iter fe- 



(i) Fcstus in voce Lcinoula tribus. 



['z) Cic. prò Plancio §.8. 



(3) Cic. itJ tliv. \\h. IV, ep. 5; (le ci. orai. §. .^o- 



