250 Letteratura 



cit, quo melior esset et doctior; in qua peregrina- 

 tione Rhodum usque pervenere (1). Eloquentiae 

 etiam eo tempore dabat operam, prout mos erat 

 adolescentlum nobilium, et in ea non parum pro- 

 fecit. Quippe et Pomponius ait, eum in caussis o- 

 randis primum locum, aut certe post M. Tullium, 

 obtinuisse: id est obtinere potuisse, si huic studio se 

 totum dedisset (2): et Quintilianus acumen et fa- 

 cundiae virtutem ei trìbuit (3); alibique ait, eum 

 insignem non immerito famam tribus orationibus 

 meruisse (A). Sed de bisce aptior diccndi locus erit 

 eum de scriplis Servii sermonem instituemus. 



10. At, quamvis eloquentiae stuilium non de- 

 seruerit omnino ( si quidem senein orasse eum 

 caussam contra Messallam, multis annis natu mino- 

 rem, dicendum est), praecipue tamen iurispruden- 

 liae vacavit; maluit enim primus esse in secunda 

 arte, quam in prima secuiidus. Sic enim loquitur 

 Cicero in Bruto, qui non obscure ex hoc principu- 

 tum inler oratores sibi vindicans, concedit niiiilo- 

 minus Servio secundas sedes, proni et Pomponius 

 fecit. Ncque enim dubitandum est Servium, tam 

 praeclaro ingenio praeditum adeoque ad omnes o- 

 ptimas artes institutum , palmam cunctis praeter 

 Tullium oratoribus surrepturum fuisse. Sed et ali- 

 am rationem tradii Pomponius, ob quam Servius 

 ad ius civile magis se applicuerit (5). Gonsuluerat 



(r) De ci. orat. $. 4i- 



(2) L. 2. ff. de O. I. 



(3) Inst. or. lib. XII, 3, 9 et XII, io, n. 



(4) Ibidem. Lib. X, i^ 116, X, 7, So. 



(5) Loc. cit. 



