254 Letteratura 



quia praetor urbanus non fui»; hoc, inquam, proba- 

 re non possum. Praeterquamquod nihil aflfert ad 

 oplnionem hanc adstruendam , vehementer obstat 

 Cicero. Nam si ludos ut aedllis fecìsset, quomodo 

 dixisset Cicero: Tu qui casu nullos feceras? Pianura 

 quippe est, Servium popularem auram captare po- 

 tuisse etiam ludis in aedilitate factis; immo illic de 

 ludìs aediliclis agitur, non de praetoriis. 



15. Deinde praeturam petiit una cura Muraena, 

 eique praelatus est (1). Sortitus est vero quaestio- 

 nem peculatus (2): ex qua re apparet, ut recte no- 

 tai Everardus, Servio nostro tribuendam non esse 

 actionem servianam, quia edictum proponere non 

 potuit, cum nec praetor urbanus nec peregrinus 

 fuerit. Severe in hoc magistratu se gessi t Servius ; 

 iudices invitos indicare coegit; quippe cum indica- 

 re sit munus publicum, nemo id refugere polerat, 

 qui non posset excusationem legitimam praetendcre. 

 Scribam etiam damnavil, et ob id totum ordinem 

 scribarum a se alienavit: recolendum vero est po- 

 tentissimam hanc scribarum nationem fuisse. Picpre- 

 hendit etiam syllanam gratificationem; hoc est, cum 

 Sylia amicis suis pecuniam ex aerarlo depromptam 

 nullo iure dedisset, hos peculatus ob id accusatos 

 Servius damnavit: quod gravissimum fuit, quippe 

 in legibus et actis syllanis, ut ut iniustis, summam 

 reipublicae contineri, et iis sublatis eam dilapsuram 

 putabant arislocraticae factionis principes (3j: cui 



(i) Cic. prò Muraena $• 17. 



(2) Ibidem. 



(3) Cic. fragm orat. de proscr. lib. rei, a QuiiUilian. Inst- 

 or. lib. XI, e. i; et io Pisonem J. 2. 



