Vita Ser. Sllpicii 257 



feretur de cogendis omnibus ad comitia consularia, 

 poena addita si quis morbuni excusaret : et infra: 

 aut si pvopter morbum ad comitia non ivissent , 

 potestate siiffragnndi in posterum privarentur : sic 

 enim illud accipio, caeteri vitae fructits relinqueri' 

 di. Sed quamvis haec sententia paullo aequior et 

 verisimllior sii, tamen nec Manutium rem acu te- 

 tigisse puto. Ita vero existimo se rem habuisse. Ser- 

 vius poslulavit et obtinuit, ne quis per procurato- 

 rem in urnam tabellam posset immittere , nec si 

 morbi excusationem praetenderet. Hanc poenam igi- 

 tur nullani aliam fuisse puto, nisi amìssionem iuris 

 suftVagii ferundi non in posterum^ ut ait Manutius, 

 sed illa vice qua aegrotus quis esset; et id non in o- 

 dium personae, sed ut fraudibus occurrèretur. Nc- 

 que absurdum est dicere, ante legem lulliam licuisse 

 per procuratorem suÉfragium dare: nani generaliter, 

 quod quis per se potest facere, et per alium recte 

 facit, nisi id ab'qua lege vetitum sit. Alioquin ini- 

 qua lex ista fuisset, quae in posterum suttVagii iu- 

 re privasset civcra romanum, eo quod nunc aegro- 

 lus essct. Quae vero causa fuisset legis huius feren- 

 dae ? vel quid hoc ad ambitum cohibendum per- 

 tineret ? Sed quemadmodum legis caput intcrpre- 

 tor, ea aequa fuit et opporlunissima. Non enim cau- 

 sari quis dcbebat legem, sed morbum qui casus for- 

 luitus est. lusta causa suberat cur sutfragium ferri 

 per procuratorem prohiberetur: namquc id fraudes 

 et ambitum valde fovere poterat. 



19. Alia etiam postulavit Servius, quae sum- 

 ma Ciceronis voluntate senatus frequens repudiavil, 

 ita ut nec ad populum hae leges perlatae sint Quae 

 vero hae fuerint, tribus verbis dicit Cicero: Con- 

 fusionem suffragiorum flagitastif prorogntionem le- 

 G.A.T.LXXIX. 17 



