Vita Ser. SutPicri 263 



diluiti ad scnatum senatores plurimns Cicero lau- 

 del, et lis gratias agat quol rediuim suum adiii- 

 vassent, ulla menilo Servii fit. De qua re nescio 

 utrum dicam, S<u'vium timitlum et consulatus cu- 

 pidum, desiderio tantum tacitoque suffragio, non re 

 et verLis, amico opem lulisse; an polius eum Roma 

 lune temporis abfuisse, 



27. Gum vero anno DGGI Cn. Domilio Calvino 

 et M. Messalla coss. discordia ita per urbem debac- 

 charetur, ut comitia consularia haberi non possent, 

 incaepit annus insequens DGGII sine consulibus. Per 

 interreges igitur respublica administrabatur; singu- 

 lique senatores, qui et patricii essent ( si quidem 

 hic unus magistratus nunquam cum plebe commu- 

 nicatus fuit), interreges erant per V dieruni spa- 

 tium (1). Sed hi comitia consularia propter candi- 

 datorum tumultus, et manus armatas clodianae fa- 

 ctionis et milonianae, habere non potuerunt. Mors 

 enim Glodii res ad extremum acbiuxeral. Inter haec 

 cum crebresceret rumor Cn. Pompeium creari di- 

 ctalorem, ncque enim posse alio modo haec mala 

 civitatis sedari, satius duxit senalus eum consulem 

 absque collega creari S. C, sine populi iussu: quod 

 fas erat in difficiliimis temporibus. Facto igitur in 

 M. Bibuli sententiam senatusconsulto, Pompeius a 

 Servio Sulpicio, qui tunc temporis interrex erat, V 

 kal. martias mense intercalarlo consul creatus est, 

 et statim consulatum iniit (2). Cum vero senatus 

 potestalem fecisset Cn. Pompeio, ut, si ita ei vide- 



(t) nion Halicarn. II, 5'], VII, 21. 



(2) Asconius in arguuieuto milonianae. Plntaich in Pompeio 

 e. 54. Dio. lib. XL, e. 5. 



