2G6 Letteratura 



et «le ea re ad senatum populumque referri. Item 

 (In militihus enipritis caesarianis, et de provlnciis 

 praoloriis. Integrum S. C exstat in ep'stolis Caelli 

 ad Ciceronem (1). 



32. Nec bisce contentus Marcellus, retlulit e- 

 tiam, ne absentis Caesaris ratio in comltiis consu- 

 larilxis haberetur, et ut colonis, quos rogatione va- 

 tinia Novum Gomum deduxisset, civitas adimeretur 

 quod per ambitionetn et ultra praescriptum data 

 esset (2). De qua re videndus est Heineccius in ro- 

 nianis antiquitatibus (3). Quibus rebus perspiciens 

 Servius bellum pararì, Caesarem contra coUegam 

 defendit (4). Marrellus vero coactus fuit rem in- 

 ft'ctam siiccessoribus remittere. Id vero prudenliae 

 Servii debitum est, quod nil novi eo anno gestanti 

 fuerit, et quod bellum civile serius eruperit. 



33. Eo anno, quo Sulpicius consulatum gessit, 

 Cicero in provinciam proXectus est; cum vero tunc 

 temporis ob mctum parthorum, qui Crassi exerci- 

 tum ad internecionem deleverant, Syria et Ciiicia 

 praesidii firmioris egerent, censebant fere omnes 

 senatores ut in Italia supplementum Ciceronis et 

 Bibuli legionibus scriberetur (Bibulus enim Syriam 

 sortilus fuerat). Ast Servius Sulpicius consul id se 

 passurum negavit; fortasse quia cum bellum ad- 

 dentare praesenliret, copiis destitutam esse Italiani 

 nolebat. Multa quidem Cicero queslus est: sed mi- 

 rus senatus consensus, ut ipse statim proficiscere- 



(T) Ad dlv. lib. Vili, ep. 7. 



(2) Svel. in Caes. e. 28. 



(5) Heinecc. Appendix ad lib. I Anliq. Pvoni. e 1, §. 85. 



{4J Svet. in Caes. e. 29. 



