26S Letteratura 



a Cicerone de Tulliola Servio (ilio nuptui traden- 

 d.i, Testes siint dune ad Atticum epistolae , aitera 

 Beneventi scripta VI idus maias cum in provinciatn 

 con tenderei, altera vero e provincia idibus februa- 

 rii insequentis anni J). Astld exitum non habuit; 

 Tulliolam vero duxit Dolabella. 



37. Quamvis autem Servius et in consulatu et 

 post consulatum pacis scraper auctor fuisset (2) , 

 anno DGCV bellum civile exarsi t. Gaesar cum le- 

 gionibus e provincia egressus est. Cum multi sena- 

 tores Romam derelinquerent, Servius propter infir- 

 mitatem valetudinis (3) in urbe mansit. Filium ve- 

 ro ad Caesarem misit, qui exercitui illius se adiuii- 

 xit; et una cum caesarianis militibus fuit ad cir- 

 cumsidendum Pompeium Brundusii (4). Quod sane 

 cur fecerlt explicarc non possumus. Cum vero Pom- 

 peius Brundusio in Graeciam traiecisset, Caesar Ro- 

 mam venit, ibique senatum coegit paucorum sena- 

 torum qui Romae remanserant (5). Quos inter et 

 Servius fuit, qui tamen in senatum venire negabat, 

 sed a Caesare propemodum coactus fuit ut veniret. 

 Quamobrem Servius cum Caesare questus est, quia 

 non idem sibi quod Ciceroni remisisset (6). Caesar 

 enim per litteras ignovit Ciceroni quod non vene- 

 rit, seque id in optimam partem accepturum scri- 

 psit. Quod tamen rationem babebat. Nam Cicero 

 absens poterai a Caesare excusari quod urbem non 



(i) Lib. V, ep. 4, et uh. §. 9. 

 {•ì) Cic. ad div. lib. IV, ep. i. 



(3) Ibidem. 



(4) Cic. ad Alt. lib. IX, ep. 18, rg; lib. X ep 3, 14. 



(5) Caes. de bello civ. lib. I, e. 16. 

 (6j Cic. ad Alt. lib. X, ep. 3. 



