Vita Ser. Sulpicii 273 



husque post paucis se in regnuni cum omnibus co- 

 piis recepii (1). Ncque ego adducar ut putem hunc 

 Sulpicium eumdem esse atqnc illum de quo loqui- 

 tur Gaesar in primo belli civilis scribens: Jfranii 

 etiam filius adolescens de sua et parentis sui sa- 

 lute cum Caesare per Sulpicium legatwn agebat (2). 

 Hic enim Sulpicius tantum vocatur a Caesare, illc 

 vero qui in Africa fiiit Ser. Sulpicius. Cur in eo- 

 dem opere eumdem virum non appellasset eodem 

 modo.? Ast, si verum amamus, idcirco hic adiecit 

 praenomen Servii, ut notum omnibus faceret de quo 

 Servio ibi ageretur. Plures tunc erant Sulpicii, quos 

 eruditissime recensct vir omni laude maior Barlho- 

 lomaeus Burghesius in libro de censoribus ; nemo 

 tamen simpliciter Servius Sulpicius vocabatur. Et 

 ubi nam in huius aevi scriptoribus , cum legitur 

 Ser. Sulpicius , de alio intelligendum est , quani 

 de Servio nostro,'' IIuc accedit, quod utrum ille, qui 

 in Hispania eral, senator fuerit an non, piane ne- 

 scimus. Neque enim legatus Pompeii dicitur , sed 

 legatus Afranii apud Caesarem. Nec valet quod Gae- 

 sar non adiiciat Servium consularem fuissc, et lan- 

 tummodo eum primo loco inter senatores recenseat. 

 Nara et idipsum facit, in iisdem libris de bello ci- 

 vili, dum scribi t : Erant senatorii ordinis L. Do- 

 mitius et P. Lentulus Spinther e te. (3). 



44. Atque hic ad mentem revocemus oportet, 

 Servium relictum fuisse a Tullio Gumis in tyrrhe- 

 ni maris ora sitis, ita ut hominem cunctatorem et 



(i) Bel. civ- lib. II in fine. 



(2) Lib. I, e. 74- 



(3) Caes. de Bello civ. lib. I, o. 23. 



n\.T.LXXIX. 18 



