282 Letteratura 



Antonius, quisnam scire poterai utnim qnod Ipse 

 in ad versar! is Gaesaris oxstare aiel)at, reapse ibi 

 legerc'tur, an non? Et ut id omitlarnus, nimium gra- 

 ve fnlsset non modo acta Gaesaris, ex quilms po- 

 terai quis dicere se ius quaesiisse, sed cliam cogi- 

 tationes Gaesaris, tanquam legcs, servar!. 



56. Id igitur, Servio suadente, si^ialus censuit. 

 Piacuerat eliam senatni , ut de Giesaris aclibus 

 (ntrum germani essent an suppositi) ex kal. iuniis 

 consni Antonius cnm Consilio cognosceret (1). Ast 

 ille nec ka!. iunias expectans, nec uiìo advocato , 

 flasitiosas nundinas vectigalium el immunitalum , 

 sub praetextu commenlariorum Gaesaris, domi suae 

 facere instituit (2). 



57. Quae cogitans Servius, pacis ut erat aman- 

 tissimus, mala haec reip. verbis et iitleris sedare 

 conabatur, ut et priore civili bello fecerat. Gir- 

 cumil)at autcin imumquenique, ut sr^rmone flocleret 

 discordes animos , et impellerei ad rempublicam 

 conservandam. Gicero vero, qui cunì antonianis pa- 

 cem stare non posse ducebat, pene Servium irri- 

 dens scribejjat ad Atticnm V. kal. iiin. eiusdem anni: 

 ServliLS vero pacifìcator cani librariolo suo videtiir 

 ohiisse legationem, et omnes capti unculns pertimo- 

 scere. Dehuerat aittein fion ex iure manu coiiscr- 

 tum, sed quae sequuntur (3). Cnm vero nil expe- 

 diri videret, nec luto et libere se posse in senalu 

 loqui perspiceret , Roma discossit. Siquidem ex 

 quadam epistola Tullii ad Gassi um apparet, circa 



(1) Philipp. II, §.39. 



(2) Ibidem. 



(3) LJb. XV ad Att ep. 7. Confer lib. XIV, cp. 19, ad Ali 



