Vita Ser. Sulpicii 283 



kal. octobr. Servium Romae non fuisse. Alt enim : 

 Ser. Sulpicius et sumnia ouctoritate, et optime sen- 

 tienSt noji adest (1). 



58. Sed paullo post reversus est, ne reip. decs- 

 set. Huius rei indicium est, qiiod in Servii senten- 

 tiam senatui visum est, ut Caesari Octaviano ali- 

 quid de rigore legis annalis reiaxaretur, eo quod 

 Antonio restitisset. Deinde vero etiani amplius re- 

 laxatum est ex lege Servi li i (2). Ilatlo autem tem- 

 poris facit, ut putemus Servium, post quam egrcs- 

 sus est ex urbe, eam denuo petiisse; et huius rei 

 auctorem fuisse senatui. Nam liaec certe evenerunt 

 post dictam aTuUio tertiam pliilippicam, quam XIII 

 kal. ian. habuit Cicero. Servius vero extra urbem 

 erat circa mensem octobrem. Sed reversus Romae 

 mansit donec in legationem missus est , ut mox 

 dicemus. 



59. Antonius enim D. Brutum Mutinae obsi- 

 debat. Coacto senatu kal. ianuar. insequentis anni 

 DGGXI, Servius auctor fuit ut decerncretnr lega- 

 tos mitti ad Antonium, qui eum cohortarentur ut 

 ab incoepto desisterei. Id apparet ex eo quod Ci- 

 cero ait: Ncque eius sententiae periculum \>itatu- 

 rum^ cuius ipse auctor fidsset (3). Servius enim et 

 pacis studiosissimus semper fuit, et tum maxime, 

 metuens ne quid D. Bruto corjtingeret, qui conso- 

 brinus erat filii sui (4). Legationem igitur suasit 

 Servius kal. ianuariis: cui rei tamen cum Cicero 



(i) Ad div. li'o. XII, cp. 2. 



(2) Cic. ep. ad Brutum lib. I, ep. i5. 



(5) Pliilipp. IX, §.4. 



(4) Ad div. lib. XI, ep. 7. 



