Vita Ser. SutPic» 285 



Gì. Mutlnam igltur ciim pervenissent, ab An- 

 tonio reiecti fuerunt, nec eis potestas facla fult cum 

 D. Bruto colloquendi; immo ante oculos legatorum 

 Antonius tormentis Mutlnam verLeravit, ac ne pun- 

 ctum quidera teniporls, cum legati adessent, oppu- 

 gnatio respiravit (1). Servius vero labore itineris, 

 praesertim hyemali tempore, morbo et dolore con- 

 fectus, paullo post quam pervenlt Mutìnam, obiit 

 (2). Quod exeunte mense ianuario anni DGGXl Hlr- 

 tio et Pausa coss. evenisse , ex iis quae diximus , 

 putamus. Annum vero agebat tunc Servius sexage- 

 simum secundum. Legati vero reliqui duo Piso et 

 Philippus Romam redierunt, non modo re infecta 

 ob quam ierant, sed et intolerabilia quaedam po- 

 stulata Antonii ad senatum reportantes (3). Ob quae 

 Cicero Cassio scripsit, nihil iis foedius, nil flagi- 

 tiosius esse (4), eosque etiam in senatu , obscure 

 quidem, increpavlt, quod cum Antonio fecisse vide- 

 rentur (5). Mors enim Sulpicii totam legationem or- 

 bam debilitatamque reliquit , ut ipse Cicero pu- 

 blice dixit (6). Privatim vero honorlficam Servii 

 mentionem fecit Cicero, bis. Trebonio enim scripsit: 

 Magnum damnum factum est in Servio (T). Cassio 

 vero: Ser. Sulpicii morte magnum praesidium ami- 

 simus (8). 



(0 Philipp, vili, S. 6, 7. 



(2) Philipp. IX, \. I, 7. 



(3) Philipp. Vili, §. 8 et seq. Ad div. lib. XII, ep. 4. 



(4) Eadera epistola. 



(5) Philipp. Vili, §.10. 



(6) Philipp. IX, J. I. Vid. et Philipp. XIII,$ .14. 



(7) Ad div. lib. X, ep. 28. 



(8) Ad div. lib. XII, ep. 5. 



