286 Letteratura 



62. Allato igltur de Servii morte nuncio, C. 

 Pansa consul verba fecit in senatu de honoribus 

 Ser. Sulpicio tribuendis, et ipse multa copiose de 

 illius laude dixit (1). P. Servilius vero sententiam 

 rogatus, sepulcrum publice decernendum Ser. Sul- 

 picio censuil, statuam non censuit (2): ea ratione 

 raotus, quia hunc honorem iis tantum tribuendura 

 esse existimavit, qui ferro essent in legatione inter- 

 fecti. Moris enim erat illis statuas ponere in ro- 

 stris , qui in legatione periissent , nonnullaeque 

 earum eliam tunc ibi visebantur (3). Sed et vivo M. 

 Lepido statua in rostris decreta fuit (4). 



63. Cicero vero egrcgium amicitiae specimen 

 dedit extincto amico, P. Servilio respondens pulchra 

 sane oratione, quae est nona inter pliilippicas. Id au- 

 tem contendi t Cicero, Servium oh legationem mor- 

 tem obiisse, et caussam mortis non genus esse quae- 

 rendam. 



64. Itaque censuit: Ser. Sulpicio statuam pe de- 

 strem aeneam in rostris ex S. C. statui., et in ba- 

 si inscribi, propter id statuam ei positam esse, quod 

 ipse ob rempublicam mortem obierit (5). Statuae 

 enim marmoreae magis frequentiores postea fue- 

 runl. Sifid nec inauratane censuit, putans id magis 

 grafcum facere memoriae Servii: mirifice enim Ser- 

 vins Sulpicius maiorum continenliam diligebat, sui 

 aevi insolentiam vituperabat (6). 



(i) Philipp. IX, §. I. 



(2) Philipp. IX, §. 1,6. 



(3) Philipp. IX, §. 2. 



(4) Philipp, xm, §. 4. 



(5) Philipp. ]X, §. uh. 



(6) Ibidem §. 6. 



