288 Letteratura 



67. Item^ uti quarti amplissime efferretur^ utìque 

 aediles curules edictum^ quod de funerihus habe^ 

 reni, Ser, Sulpicii funeri remitterent.YetahantXll 

 tabulae plura circa funera; vetabant ne aurutn una 

 cum corporibus sepeliretur, exceptione tantum ad- 

 dita: Quoi auro dentes vincti escunt^ ast im cum, 

 ilio sepelire urereve se fraude e sto (1). Quod ea ra- 

 tione motos decemviros fecisse crediderim, ne au- 

 rum co modo humano commercio subtraherelur. Si- 

 quldem populis romano finitimis id moris fuisse, 

 niortuos cum aureis ornamentis sepelire, veterum 

 sepulchra probant, quae effossa sunt , et quotidie 

 efifodiuntur. Sed et in duodecim cavebatur, ne am- 

 plius certa summa in funeribus impenderetur. Aie- 

 bant enim: Hoc plus ne facito (2). Vulgo id ita ìn- 

 telligunt, ne facito haec quae prohibentur circa fu- 

 nera, quorum pleraque memoriae prodidit TuUius 

 in secundo de legibus. Ast ego puto, parvam ali- 

 quam summam, prout paupertas illorum tempo- 

 rum suadebat, statuisse decemviros, quam egredi 

 in impensis funerum non liceret. Cum vero haec 

 modica videretur, crescente luxuria, et fortasse in 

 desuetudinem abierit, Sylla rursus eam defìnivit. 

 De qua re testem habemus Plutarchum, qui seribit: 

 Toy $£ Tvj? Ta9>7? cpì^cjTOc Tvjy 5«7:ay>jv vó/xcy àvzhc; noe- 

 pBca£vv}vc>xcSg na^z'^ri (3). Et quidera Giceronis tempo- 

 re haec lex sullana vigebat. Ut id putemus facit 

 epistola Tullii ad Atticum (4). Tullius enim, cum 

 in animo haberet magnificum extruere monumen- 



(i) Cic. de legibus lib. II, J. 24. 



(2) Ibidem J. 23. 



(3) Plut. in Sylla e. 35. 



(4) Lib. XII, ep. 35. 



