Vita Ser. Sulpicii 289 



tiim fillae suae, scripsit: Anteqaam a te proxime 

 discessi nanquain mihi veiiit in mentem^ quo plus 

 iìisumptum in monumenium esset, quam nescio quid 

 quod Icge conceditur, tantundem populo dandum 

 esse. Quo ex loco apparet et certam summam prae- 

 stitutam fuisse, et sanctionem additam legi. 



68. Sed quomodo praetores edictiim proposue- 

 rant supplend.i, corrigendi, adiuvandi iuris civilis 

 gratia, sic et aediles curules, non plebis, edictuin 

 proponebant , nonnuUis de rebus , cjuas inter et 

 de sumptibus funerum; ut et ipsi, in iis quae suac 

 ciirae demandata erant, ius civile supplcrent, cor- 

 rigerent, adiuvarent. Sic cum duodecim tabulis cau- 

 tuin essct, ne amplius quam decem tibicines in fu- 

 neribus adhiberentur (I), id repetitum fuit edicto 

 aedilicio, teste Ovidio, qui loquens de tibicinibus 

 ait : 



Adde quod aedilis, pompa qui funeris irent, 

 Artifices solos iusserat esse decem (2). 



Pari ter cum lex iussisset mortuorum corpora cuni 

 auro non bumari, aediles vetarunt etiam ne quid 

 pretiosius ornamentum una cum mortuo conderetur. 

 lluius rei testis est inscriptio in duplici lapide re- 

 perta ad G. Cestii monumentum via ostiensi, nunc 

 in aedibus capitolinis asservata, quae talis est : 



(i) Cic. lib. II de Icgibus §. 20 

 (2] Ovid. Fast. VI, V. 663,(34- 



G.A.T.LXXIX. 19 



