Vita Ser. Sulpicii 293 



locum religiosum non fieri, et ratio luris suadet , 

 et Cicero ipse docet (I), 



73. Sf^natus igitur iussit, consulein in campo 

 esquilino locum seligere per triginta pedes tam in 

 fronte cjuani in agro porrectum, quem in locum 

 Servius inferretur. Ob id igitur campi esquilini 

 mentionem hic facit Cicero, quia cum is publicus 

 esset , in eo opus non erat ut locus coemeretur. 

 Tamen id sententia Giceronis in consulis potestate 

 relinquebatur, utrum vellet illuc inferre, an alium 

 locum coemere. 



74-. Quod sepulcrum ipsius^ llberoruin, poste- 

 rorumque eliis sit, itti quod opti/no iure sepulcrum 

 publice datmn est. Liheris posterisque eius ; fre- 

 quens haec dictio est, et id valet, quibuscumque 

 ex Servio descendentibus, nulla habita ratione nec 

 sexus , nec agnationìs. Interest cniin familiare se- 

 pulcrum sit an hcreditarium: hereditaria enim he- 

 redum eliam extraneorum sunt ; familiaria posfe- 

 rorum tantum, qiiamvis heredes non sint (2). Opti- 

 mo iure., id est sepulcrum illud ad posteros Servii 

 pertineat, perinde ac si eis mancipatum, vel in iu- 

 re cessum, vel ab iis usucaptum esset. Veruni qui- 

 denj est, scpulcra non esse in commercio, et ideo 

 nec vendi nec donari posse: sed hoc intelligendum 

 est, cum iam religio locum occupavi t; non de mo- 

 numento puro, in quod quispiam mortuum inferre 

 in animo habet. Ait enim Ulpianus: Si adhuc mo~ 

 numentuni purum est., poterit quis hoc vendere et 



[\] Gic. llb II de legibus §. q3. 



(2) L. familiaria scpulcra 5 et 6 ff. de rellgiosis. 



