Vita Skr. Sulpicii 293 



quam una ciim aliis statuls, quae in iìsdem rostris 

 erant, in novi fori rostra eum transportasse facile 

 crediflerim. 



77. Inscriptlonein vero, cjuam in basi statuae 

 insculpam fiiisse patet ex Cicerone , refert Reine- 

 sius (1), et nos hic siibiiciraus» 



SENATVS. POPVLVSQVE. ROMANVS 



SER.- SVLPIGIO. Q. F. LAEMONIA 



RVFO. QVOD. DIFFIGILLIMO. REI? 



TEMPORE. AVGTORITATEM. SENATVS 



SALVTEMQVE. POPVLI. ROM. VITAE. SVAE 



PRAEPOiNENS. IN. LEGATIONE. MORTEM 



OBIERIT. VlTAÈ. CONSElNTANEAM 



De qua inscriptione tamen libentissime Eve- 

 rardi iudicium sequor, qui eam prò confida ha- 

 bet; eo magis quod Reinesius alt se illam non vi- 

 dissc, sed a quodam accepisse, qui ubinam eam in- 

 veneri t non dixit. Attamen eyidenter apparet, ve- 

 ram inscriptionem non multum ab liac difFerre po- 

 tuisse; siquidem ex Tullii verbis confida haec est. 

 78. Utinam vero simulacrum illud ad nos per- 

 venisset! Vultum non ignoraremus tanti viri qui 

 in iconocrrafia romana non exstat. Si vero habitus 

 corporis eiiis ad nos non pervenit, pervenit certe 

 imago eius animi, qui corpore praestantior est. Ex 

 iis enim quae diximus apparet, Servium veterum 

 morum sectatorem, frugi, et disciplinarum om- 

 nium studiosissimum tuisso, in iurisprudentia ve- 

 ro longe excellentem. In republica procuranda, ab- 



(t) Pag. 5o4- 



