Vita Ser. Sulpich 301 



Praetei*ea ad liunc librum Ant. Augustinus refert lo- 

 cum digestorum lib. XII, t. 4, 1. 8. Sed et huc re- 

 ferenda sunt loca quae sequuntur: lib. XXIII, t. 3, 

 ]. 79 et §. 1 eiusdem legis, lib. XXIV, t. 3, 1. G5, et 

 lib. XXXVIII, t. 10, 1. S. 



III. Duo libri ad Brutum, ad edictum subscri- 

 pti, quara brevissimi (1). 



Subscrlpti: id indicat, Servium edicti verba re- 

 tulisse, et interpretationeni iiniciiique capiti subie- 

 cisse, ut postea Ulpianus et Paulus fecerunt ad edi- 

 ctum perpctuum. Servius vero edictum tralatitium 

 interpretatus est. ^d Brutum: hoc est M. Bruto in- 

 scripti ; non enim nofae sunt ad Brutum iuriscon- 

 sultum, quia edictum Servius interpretabatur. Pri- 

 mi libri exstat fragmentum in Dig. lib. XIV, t. 3, 

 ]. 5. Sed et ad hosce libros, primum \el secundum, 

 referenda puto loca haec, lib. IV Dig. t. 6, 1. 2G, 

 hb. IX, t. 1,1. 1: lib. XL, t. 12, 1. 24. 



IV. De sacris detestandis, libri saltem duo; nam 

 a Gellio liber secundus citatur lib. VI, e. 12, quod 

 unum exstat huius operis fragmentum. Nec mirum, 

 cum id ad ius pontificium spectet. Agebant autem 

 hi libri de translatione sacrorum privatorum de una 

 in aliam domuna. 



V. Commentatio, quamobrem mensa linquen- 

 da non sit. Mentionem liuius iniicit tantum Plinius 

 in hisloria naturali (2). Et haec spedasse videtur 

 ad ius pontificium : quod forlasse non sinebat, ut 

 xnensae in niediis sacris conviviis relinquerenlur. 

 Servium vero et excellentem fuisse in iure ponti- 



fi) Poinp. loc. cit. 

 (2) Lib. XXVIII, 5, 4. 



