310 Lktteratura 



virum, ut par est, honoris amplitudinisque caufesa 

 nomino, gravis admodum milii dubitatio exorta est, 

 num Tullius Servio Sulpicio libros de republica in- 

 soripserit. Et multa erant, quae me ad id suspican- 

 dum adducerent. Verbis enim modisque dicendi le- 

 gitimis et forensibus libri illi conferti sunt, ut mo- 

 ris erat Tullio, cum sive ad Servium sive ad Tre- 

 batium scriberet. Id probatur ex plurimis locis, pu- 

 la libro I, §. 6 et 13; libro II, §. 31, 35, 36, 37; 

 libro HI, §. 5, 7, 10, 14; libro IV, §. 8; libro V, 

 §.2,3. Deinde videturmihi Giceronem per interposi- 

 tam personam Manilii iurisconsulti de Servio loqui, 

 diim a.it: Sic noster hic rector studuerit sane^ et iuri 

 et le gibus cognoscendis: fonte s quidem earitm uti- 

 que perspexerit^ sed se responsitando et lectitan- 

 do, et scriptitando ne impediat, ut quasi dispensare 

 rempablicam., et in ea quodammodo villicare pos- 

 sit (1). Pariter et illud ad Servium spectare videtur. 

 Lael: Immo vero te audiamus- nisi forte Manilius 

 interdictum aliquod inter duos soles putat esse com- 

 ponendum , ut ita caelum possideant ut uterque 

 possederit. Tum Manilius'. Pergisne, Laeli^ artem 

 illudere^ in qua primum excello ipse; deinde sine 

 qua scire nemo poteste quid suum^ quid alienum (2)? 

 96. Huc accedit quod in mss., cum sermo sit 

 de Servio Tullio rege (3), loco Ser. Tullii legatur 

 Ser. Sulpicii, ob perspicuum sane amanuensis erro- 

 rem. Quam ad rem notat Moserus: Nam quod in 

 cod. est Sulpicius, id facile in calamuni venire pò- 



(I) Lib V, S. -x. 

 [1] Lib. I, S- »5. 

 (5) Lib. 11, <;. ai. 



