3o8 Letteratura 



Deivatuo (i. e. dimisi). 

 Deivatuns (i. e. dwisum). 



Deivaid. dolud. malud (i. e. diviserit dolo malo). 

 Didist (i. e. dederit). 



Dolud. mallud (i. e. dolus maliis). Periim. dolom, 

 mallom (i. e. per. dolum. malum). 



ECAS (i. e. procul-t a graeco sxàg, procul). EcaSy 

 amnud (i. e. procul. amne). Nam urbs Bantia sita 

 erat ad laevam Bradani amnis ripara. V. Cluver. 

 Ital. antiq. lib. IV, cap. 12, n. i3. 



Ecmazum (i.e. manducare, a verbo graeco iiaaacùimi, 

 manduco , cum aeolica mutatione terminalionis 

 tliematis (jcd in ^oj, praeposlta praepositione Ix , 

 ex, quae composita auget. Cum vero de equis di- 

 citur, significat pascere, depascere). 



Egmo (i. e. cippo, sive termino, a graeco ÈyfJ-a, apud 

 Hesychium <;vko^' ^t'j'Xs; autem denotat columnam, 

 et cippum ad discernenJos agrorum terminos), 



Eisuc, Eizuc (i. e. ibi). 



Eizazunc ( i. e. illinc ). 



Ezum ( i. e. ipsum. V. Lanzium, tom. 2, p. 627 et 

 1712 ad vocem oscam eisur, eiseis ). 



Eltuas. Moltas (i. e. commissas. niultas, a verbo eo, 

 videlìcet initas multas, quomodo latine dicitur, 

 nexum inire. Liv. lib. Vili ). 



En ( i. e. in, ut in vetustis romanorum legibus). 



Epsanio ( i. e. ipsi). 



Epura ( i- e. equilm, sive equorum ). 



Estud ( i. e. esto, ut in priscis romanorum legibus). 



Esuf (i. e. praetermissus ). Censamur. efus. (i. e. 



