3io Letteratura 



valet R iV. Vossium, De littor. permnt. ad lit. 

 R; qui ait: R mutatur in D). Unica vero D si- 

 ve R prò gemina, est antiquae ortliograpliiae (V. 

 Festum ad v. Anus^ et ad v. FoUum\ qui ait: 

 « Antiqui non geminabant consonantes »). Quod 

 ad litleram C , nolum est, apud priscos latinos 

 passim prò G poni. Verlium tamen liic est decur- 

 tatum, non integre scriptum). 

 Idic. medicini (i. e. speciales magistratus'j. Idic^ 

 a graeco sjSizig, specialis. Medicion, a graeco Ms- 

 diov, praefectus. Per compendium autem litterarum 

 scriptum est idic prò idicim). 

 Im. Nerum (i. e. ob. ipsam. strcnuitatein. Glossa- 

 rium vctus: Nero àv^oucg- Gellius llb. XIII, e. 22 

 inquit: « Id autem, sive Nerio , sive JVerienos 

 « est, sabinum verbura est, coque significatur ^>ir- 

 « tus et jortitudo: itaque ex Claudiis , quos a 

 « sabinis oriundos accepimus, qui erat egregia ac 

 « praestanti fortitudine Nero appellatus est ». 

 Svetonius, in Tiberio, cap. i: « Inter cognomi- 

 « na autem et Neronis assumpsit, quo significa- 

 (( tur lingua sabina fortis ac streniius. « Vedi 

 Laurenbergium ad v. Nerio). 



Nerum igitur bic denotat virtutem, sive stre- 

 nuitatem. Vox autem ini verti potcst, ob ipsam. 

 Glossarium vctus: Im, c/vzòv, slg cìurcv. Festus (ad 

 V. Im ) : « Im (inquit) ponebant prò eum, a no- 

 ci minativo is. » 

 In. Eizcic (i. e. inibi). 



Inlm (i. e. in euni. Festus ad v. Im). Cadeis, am- 

 nud. inim, quod xarà nc'^a. verli possit , cadis. 

 in. euin. amnem (subaudi inersis), latine sonat, 

 ex. co. amne: nani subsequitur, ut ex interpreta- 

 lione, irrigent. 



