3i4 Letteratura 



bat cori'uperìt, teste Ulplano in Z. 27, ^. i3 ^d 

 legem aquiliam: a Inquit lex (ille ait) ruperit. 

 « Rupisse -verbum fere omnes veteves sic iiatelle- 

 « xerunt, corrupcrit. » Festus ad v. Rapitici hoc 

 idem docet: « Rupitia damnum dederit significat»). 



Piei (i. e. facit, a graeco notio), facio). 



Pocapit (i. e. procabit, sive poscet. Littera enim 

 R quandoque abiicitui- (V. Lanzlum, De dìalecto 

 etnisca , tom. /, pag. iQf), 200 ). Etiam apud 

 priscos latinos dicebatur prosicm prò prorsum : 

 ut rusum et susuni^ prò rursum et sursuni. V. 

 Laurenbergiiim ad bas voces. P aulem prò B po- 

 sita est, ratione anliquae , tum latinae , tum e- 

 truscae ortbograpbiae (Lanzius, toni. I, pag. 197. 

 Mazocbius ad Tab. heracl. p. 496> l'I passim 

 occurrit in antiquis inscripdonibus). 



Pod. (i. e. quod). 



Pod, pis (i. e. quodvis. Nam V consonans conver- 

 sa est in P. Vid. Vossiura , De litter. permiit. 

 ad lìt. V, ubi docet: Van mutatur in P). 



Poizad (i. e. pocnani. V. Vossium, De litter. per- 

 inut. ad lit. N, ubi ex dialecto aeolica adstruit, 

 N mutatam esse in S, Haec aulem liltera passim 

 hic permutalur cura Z, ut eisuc modo ita, mo- 

 do eizuc scribitur). 



Pomtis (i. e. possit: per compendium boc modo scri- 

 ptum; cum iutegrum verbum sit, potis. sit. Vos- 

 sius ad verbum possum (in suo Etymologico) in- 

 quit: « Possum -/.uzcK. ovf/.onriv dicitur potis siim: 

 (I unde potis est crebro legei-e est prò potest , 

 ii eliam cum respicitur nomen neutrum. » Hic 

 vero interseritur liltera M, quam in medio addi 

 solere plurimis docet ex emp iis Vossius, Z?c Zz7ife7'. 

 permut. ad liane litleram). 



